Yanık ve sade, duru ve içten, yaşlı ve bilge bir sestir onunki. Bu sesi duyan herkesin gözünde canlanıverir bu yaşlı bilge müzisyen. Hatta kimimiz, tambur teline dokunulduğunda hissetmişizdir onu. Ne ki televizyon yaygınlaştığında, bu kez sırtında gömleği, boynunda kravatı ve elinde tamburuyla, o aristokrat görünümüyle çıkıverdi karşımıza. Artık ses ile siluet bütünleşmiş, o davudi sesin sahibinin Kürtçe’ye büyük değerler katmış olan Ermeni müzik dehalarından Aram Tîgran olduğunu bellemişti cümle âlem.

Ortadoğu coğrafyasının en önemli müzisyenlerinden biri olan Aram Tigran, Kürt müziğine ömrünü vermişti. Sason’un Bianda Köyü’nden Qamişlo’ya, oradan Brüksel’e uzanan serüveni, tam 12 Kürtçe albümle doluydu. Fakat bu albümlerin 11 tanesinin kapağında, okunan şarkıların söz ve müziklerinin kime ait olduğu bile yazmıyordu. Az değil üstelik, 11 albümde tamı tamına 160 şarkı bulunuyordu. O kadar ki, bu parçaların her birinin Kürt müziğiyle ilgili herkeste derin bir izi bulunuyordu.

‘Ey Dilbere’ ve ‘Feqiya Teyran’ başta olmak üzere onlarca Kürtçe esere imza atan Ermeni asıllı Kürt sanatçı “Stranların Babası” Aram Tîgran, bugüne kadar şu albümleri çıkardı:

Aram Tîgran I
Kurdistan’e
Çîyayê Gebarê
Serxwebûn Xweş e
Dil Axe
Rabin
Teofil Üzerine
Zîlan
Xazî Dîsa Zarbûma
Keçê Dinê
Evîna Feqiyê Teyran
Ey Welato Em Heliyan

75 yaşında iken, 7 Ağustos 2009’da yaşamını yitiren Kürt müziğinin duayeni Aram Tîgran\'ın iki kızı, bir oğlu var. Sürekli kimliksiz ve yabancı olarak adlandırılan insanların içinde yaşadı Aram. Ekonomik koşulları fazla değişmedi ama her sanatçıya nasip olmayacak bir müzik kariyeri yaptı ve Kürtler içinde en popüler, ve en saygıdeğer sanatçılardan biri oldu.