Peygamber Ocağı’nı özelleştirmek caiz midir ?

Bugün gündemde olan konu, Amerika Birleşik Devletleri’nin güvenliğine yönelik bir tehdit, hem de ciddi bir tehdit ortaya koyan düşmandır. Bu düşman… Müthiş bir uyumlulukla, serbest düşünceyi boğmakta ve yeni düşünceleri ezmektedir. Amerika Birleşik Devletleri’nin savunmasında yarıklar açmakta, üniformalı insanların hayatlarını tehlikeye sokmaktadır.

Bu düşman, eski Sovyetler Birliği gibi de görünebilir, fakat o düşman artık yok: bugünkü düşmanlarımız daha usta ve daha acımasız… Bu düşman evimize daha yakındır: Pentagon bürokrasisi. ⁽¹⁾

Amerika’da neo-con’ların ne kadar demokrat ve liberal olduğu konusunda bir tartışma olmadığından Rumsfeld böyle etiketleri üzerinde taşımıyordu. Zaten Rumsfeld’e de bu sözleri yüzünden kimse demokrat, liberal ya da anti-militarist dememişti. İşte şimdi okuyucu o sözleri yineleyebilir: “Böyle şeyler ancak Türkiye’de olur.”

Rumsfeld’in konuşmasının üzerinden 24 saat geçmeden sözünü ettiği “devlet düşmanları”ndan 125’i ölmüştü. Çünkü Rumsfeld o konuşmayı 10 Eylül’de yapmıştı. Sanırım Abdurrahman Dilipak o tarihlerde henüz ebced hesabını öğrenmemişti ⁽²⁾ ama Amerikalılar bu konuda uzmandı: 11 Eylül’ü sıfır olarak hesaplayıp 12 Eylül sabahı, Dilipak gibi: “Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.” diyorlardı. Amerika’ya itikadı sağlam olanlar orada ne denirse buraya aktarmakta gecikmiyor: “40” türkü içinden ille de “Ergenekon” diyenler de bu postmodern soruşturma için aynı nakaratı söylüyordu: “Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.”

ULUSAL GÜVENLİĞİN ÖZELLEŞTİRİLMESİ

Rumsfeld’in Pentagon’a saldırısı, özelleştirme ve taşeronlaştırmayı ABD ordusunun merkezine getirme amacını taşıyordu. Ancak ordunun görevlerinin taşerona devredilmesinin önünde küçük bir engel bulunuyordu: ABD anayasasına göre ulusal güvenlik açık bir şekilde özel şirketlerin değil, yönetimin görevi olarak tanımlanmıştı. ⁽³⁾ Peki bu süreç Türkiye’ye dayatılsa Anayasa’da buna engel olacak bir hüküm var mı? Devletleştirme ve Özelleştirme Başlıklı 47. madde, Vatan Hizmeti Başlıklı 72. madde, Başkomutanlık ve Genelkurmay Başkanlığı başlıklı 117. madde gibi birçok hükmü buna engel olarak gösterenler çıkacaktır.

Türkiye için sürecin en önemli adımı Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile atıldı. Kanuna göre Müsteşarlık bazı görevleri kendisi yerine getirebileceği gibi başkalarına da ihale edebilecek. Özellikle araştırma, analiz ve değerlendirme çalışmaları, inceleme ve denetleme işleri bunlar arasında sayılabilir. Ayrıca esnek bir personel istihdamı sistemi benimsenip, sözleşmeli olarak veya görevlendirme yöntemiyle personel çalıştırılması imkânı da sağlandı. Tabii esnek istihdam deyince itirafçıların ya da eski JİTEM elemanlarının danışmanlık gibi kadrolarda görevlendirilebileceği de akıllara geldi.

Bununla birlikte Türkiye 2008 Ulusal Programı’nda, sınır güvenliğiyle ilgili İçişleri Bakanlığı’na bağlı sınır güvenlik teşkilatı kuracağını taahhüt etmişti. 2009 Türkiye İlerleme Raporu’nda ise sınırlar için İçişleri Bakanlığı’na bağlı askeri olmayan, yeni bir sivil kolluk kurulması için daha fazla adım atılması gerektiğinin altı çiziliyordu.

Başbakan, AKP Genişletilmiş İl Başkanları Toplantısı’nda yaptığı konuşmada ise, sınıra konuşlanacak profesyonel birliklerden bahsediyordu: “Amacımız hudut bölgesinde tamamen profesyonel personelin görev yapmasıdır. Arazi şartlarını bilen, terör örgütünün taktik hamlelerine karşılık verebilecek donanıma sahip personel ile bu mücadelenin verilmesi, en iyi neticenin alınması ve en az kaybın verilmesi açısından yararlı olacaktır… Bunların değerlendirmeleri yapılıyor, karar verildikten sonra yasal düzenlemesi neyse bunu da süratle yaparak, adımı atacağız.” ⁽⁴⁾ Bu açıklama çeşitli çevrelerde kafa karışıklığına yol açtı. AB’ye taahhüt edilen Entegre Sınır Yönetimi Projesi rafa mı kaldırılıyordu?

Hükümetin kendisinde de görülen kafa karışıklığının temel sebebi sürecin kimilerine göre Anayasaya aykırılığı açıkça ileri sürülebilecek olan “profesyonel orduya” geçişi, bana göre ise ulusal güvenlik hizmetlerinin özelleştirilmesini simgelemesiydi. Başbakanın “yasal düzenlemesi neyse bunu da süratle yaparak, adımı atacağız” sözlerine dikkat ediniz. Bugünkü Anayasa Mahkemesi’nin yapısının böyle bir girişime engel olabileceği düşünülebilir. Peki ya Anayasa Paketi kabul edilir ve üyelerinin çoğu yürütmenin kontrolünde seçilirse aynı şeyi söylemek mümkün mü? Çeşitli sorular türetilebilir: “Bu referandum on genel seçimden daha önemli” söyleminin altındaki nedenlerden biri de bu mu? AKP’nin hazırladığı referandum broşürüne de yansıyan “uluslararası sermaye girişi” ve ekonomik kararların” kanuni formalitelerle boğulmaması isteğinin bu konuyla ilgisi var mı?

Süreç sadece “profesyonel orduya geçiş”le ilgili olsaydı ordu içerisinde uzman erbaşlarla bu konu halledilebilir ve Başbakan da yasal düzenlemeleri sorun etmezdi. Rumsfeld’in sözlerinin arkasında da yatan ulusal savunmanın özelleştirilmesiyle ilgili bir konu bu ve konu üzerinde söz sahibi olmak isteyen çok büyük sermaye şirketleri var: Halliburton, Blackwater, Carlyle Group, Lockeed vd. Hatırlanacağı üzere Irak Savaşı’nda bu şirketler önemli görevler üstlenirken işkence, sivillerin öldürülmesi gibi rutinlerle de anılmışlardı. Hatta savaşa savunma alanında danışmanlık yapan şirketlerden çıkan düzmece istihbaratın neden olduğu da biliniyor. Bu şirketlerin en çok referandum broşüründeki “uluslararası sermaye girişi” ve "ekonomik kararların" kanuni formalitelerle boğulmaması isteği ile ilgileneceğine şüphe yok?

FELAKET KAPİTALİZMİ VE TÜRKİYE

Amerika’da 11 Eylül sonrasında “belirlenen hedef terörizme karşı mücadele olmasına rağmen varılan sonuç, bir felaket kapitalizmi kompleksinin yaratılması şeklinde oldu: ülke içinde ve dışında özelleştirilmiş bir devlet güvenliği inşa etme ve bu işleri özel mülkiyet temelinde yürütmekten başka noktaya varmayan bir görev üstlenilerek, ülke güvenliği, özelleştirilmiş savaş ve felaket yaratma konularında tamamen yeni bir ekonomiye dayanan bir kompleks ortaya çıkmıştı.” diyor Klein.⁽⁵⁾ Kapitalizmin yasaları burada da işliyordu ve şirketler arzları için talep yaratmak zorundaydı. “Güvenlik ideolojisi” eskiden devletler tarafından üretiliyordu şimdi ise şirketler tarafından. Savaşlar en çok onlara yarıyor. Pazar açıldığında devletin değil şirketlerin prim usulü çalışan işkencecileri, istihbaratçıları, tetikçileri, veri madencileri, lojistikçileri arz-ı endam ediyor.

Özellikle sınır güvenliği endüstrisi için Türkiye inanılmaz kârlar vaat ediyor ve bu konunun kompetan şirketleri de İsrail’den çıkıyor. Mayınlı arazilerin temizlenmesi konusunda da İsrailli şirketlerin nasıl da hevesli olduğunu okuyucu hatırlayacaktır. Kasım 2009 tarihinde ise Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, CHP'nin verdiği soru önergesine cevabında İsrail ile yapılan gizli anlaşmalar olduğunu açıklıyordu.

Temel yönelimi belirleyelim: Terörle mücadele konusunda karar ve yetkinin İçişleri Bakanlığı’na kaymasına ilişkin bir süreci yaşıyoruz. Bu konu Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun gerekçesinde de açıkça belirtiliyor. Terör, ulusal savunma değil iç güvenlik konusu olarak ele alındığında bu alandaki özelleştirmeler önündeki birçok engel de kalkmış olacak. Anayasa’nın ve Anayasa Mahkemesi’nin yapısının değiştirilmesi bu alandaki şirketler için de büyük karlar vaat ediyor. İnsanın aklına yine soru işaretleri geliyor. Acaba orduya yönelik gündemdeki tavrın motivasyonu biraz da buradan mı geliyor? Ordu pasifize edilerek bu sürecin önü mü açılıyor? Diğer yandan Türkü Kürdü herkes toplumsal barış isterken süreç terörize edilip piyasanın “görünmez eli” tetiğe mi uzanıyor?

“Peygamber ocağı tamamen özelleştirilirse ne olur?” diye sorabilirsiniz. Bunun cevabını tüm kamuoyu biliyor: “Minareler Süngü, Kubbeler Miğfer, Camiler Kışlamız, Müminler Asker” olur. NATO’ya böyle de hizmet ederiz.

İlker Kılıç
Odatv.com

⁽¹⁾ Naomi Klein, Şok Doktrini, çev: Selim Özgül, Agora Kitaplığı, İstanbul 2010, s. 399.
⁽²⁾ Dilipak’ın ebced kullanarak Referandumdan bir gün öncesini yani 11 Eylül’ü yeni bir başlangıç olarak hesapladığı yazı hakkında bkz. http://www.odatv.com/n.php?n=anayasa-mahkemesi-kararini-neden-o-gun-acikladi-1107101200
⁽³⁾ Klein, a.g.e., s. 397 ve 401.
⁽⁴⁾ Bkz. http://www.akparti.org.tr/ozel-hudut-birlikleri-kurulacak_7152.html
⁽⁵⁾  Klein, a.g.e., s. 418.